პოეზიის წუთი

ლექსები..

ტანჯული გული აიყოლია ნათელმა მთვარემ

ღმერთმა  კი უწყის რა მოხდება ამ ლამაზ  ღამეს,

ვარსკვლავი ალბათ ჩამოწყდება ,როგორც ფიფქები

და გულს დახატავს, რომელზედაც შენვე იქნები.

Image

“ვგავარ უგულოს,ვგავარ მარტოსულს

იდუმალ ფიქრრით მოცულ სამყაროს

არავინ მიყვარს, არც შევიყვარებ,

არავინ მოდის ჩემს გულთან ახლოს.

თან ვარ ცივი და თანაც ბოროტი,

ყველგან,ყოველთვის სიძულვილს ვთესავ,

სადაც წავალ და სადაც ვიქნები

ჩემი სიცივით ყველაფერს ვთელავ.

ვარ ეგოისტი.ვარ საძაგელი,

რომ ყველაფერი მხოლოდ მე მინდა,

არა,არ მჯერა მე იმ სიტყვების,

რომ სიყვარული არსებობს წმინდა.”

ეს რაც დავწერე, მხოლოდ ლექსია,

უბრალოდ მინდა ეგეთი ვიყო,

მაგრამ სიცოცხლე ჩემი წესია

თუნდ სიყვარული უგულო იყოს.

Image

მე ისეთ უბრალო სიყვარულს რა ვუთხრა,

გული რომ სულ რა ღაცაც ერთ დღეში გაჩუქა…

*   *   *

დრო ჩემთვის მიზეზია,შენთან რომ მაშორებს,

დრო ჩემთვის ტკივილია,ცრემლებს რომ აგროვებს,

დრო ჩემთვის ის სიტყვაა, ყველაფერს გაიგებს,

დრო ჩემთვის ის წამია,სიყვარულს დაიტევს.

დრო ჩემთვის წარსულია  ღიმილით გამთბარი,

ღიმილი კი მარტო ოცნების სადარი,

უსაზღვრო გრძნობით და ლამაზი განცდებით

წარსულში გდაგტოვე სულ რაღაც წამებით.

Image

Image

წარსული დროის გახსენებას გულის ატირება სცოდნია,

პირველი გრძნობის პირველ ცრემლს კი მართლა არაფერი სჯობია))

Advertisements

6 thoughts on “პოეზიის წუთი

  1. ‎-ბედნიერი ვარ…
    -არა მე უფრო ბედნიერი ვარ…♥
    -როგორც,აქედან ბარსელონამდე?♥
    -არა,როგორც აქედან ცამდე…♥
    -მე უფრო ბედნიერი ვარ,როგორც აქედან ციდან სამ მეტრზე…♥

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s